INFO

In A Home That Never Was (Een huis dat nooit was) creëert Narges Mohammadi een grootschalige architecturale interventie die bestaat uit fragmenten van een huis: een deuropening, een kippenhok, een fornuis, een bank, een keukenraam en een naaitafel. Deze elementen zijn gerangschikt als een denkbeeldige plattegrond en roepen de contouren op van een huis dat zowel aanwezig als afwezig is, een plek die alleen bestaat in het geheugen en de verbeelding. De rotatie van de structuur doorbreekt de muren van de tentoonstellingsruimte en wekt een surrealistische indruk van een woning die ooit heeft bestaan, maar nooit volledig is gerealiseerd.

De installatie is volledig opgebouwd uit zand, een materiaal dat gekozen is vanwege zijn kwetsbaarheid en vergankelijkheid. De oppervlakken brokkelen na verloop van tijd af, wat de kwetsbaarheid van gebouwen in oorlogsgebieden weerspiegelt, waar een raket net zo gemakkelijk een muur kan vernietigen als een hand deze sculpturen kan laten instorten. Hoewel het werk op ware grootte is weergegeven, reconstrueert het geen functionele ruimte, maar creëert het een omgeving van ontwrichting, waar fragmenten van herinneringen en architectuur in elkaar overvloeien.

Door de toeschouwers uit te nodigen om door deze fragiele plattegrond te lopen, geeft Mohammadi vorm aan de droomachtige toestand waarin ze haar eigen herinneringen opnieuw bezoekt en probeert de veranderende relatie tussen verleden en heden te reconstrueren. In deze omgeving biedt de installatie ook ruimte aan kleinere albasten objecten – symbolen van kracht en hoop die in haar hele oeuvre terugkomen.