INFO

In Flour and Sand Bricks (Meel- en zandstenen) geeft Narges Mohammadi vorm aan een herinnering aan het overleven tijdens de Afghaanse burgeroorlog. In die tijd hadden gezinnen vaak geen andere keuze dan met zand vermengd meel te kopen. Het eten van dit mengsel vulde de maag, maar vergiftigde het lichaam tegelijkertijd, wat een weerspiegeling was van de onmogelijke afwegingen die onder omstandigheden van schaarste moesten worden gemaakt.

Het werk bestaat uit ongeveer vijfenveertig blokken, gebrand in de vorm van bakstenen. Hun vorm doet denken aan de meest elementaire bouwsteen, een fundament van de moderne beschaving. Maar de materialen waaruit ze zijn gemaakt – zand en meel – wijzen op een verontrustende paradox. Zand, het materiaal van woestijnen, stenen en gebouwen die verrijzen en afbrokkelen. Meel, de basis van brood, voeding en gezamenlijk overleven. Gemengd vormen ze geen voedsel, maar een schadelijk geheel dat geen leven kan ondersteunen.

De installatie bevindt zich ongemakkelijk tussen onderdak en hongersnood. Het werk wordt een metafoor voor levens die gevangen zitten tussen voeding en ontbering, tussen de mogelijkheid van een thuis en de dreiging van ballingschap. Flour and Sand Bricks vraagt wat er nodig is om te overleven en welke prijs er schuilgaat in de fundamenten van het overleven zelf.